ویاگرا

ویاگرا و داروهای مشابه آن از وقتی که به بازار دارویی آمدند، تحول بزرگی در درمان ناتوانی جنسی مردان ایجاد کردند، اما برای اختلال عملکرد جنسی زنان که ظاهرا بسیار شایع است، هنوز داروی مناسبی وجود ندارد. اکنون پژوهشگران می‌گویند یک گام به ساختن چنین دارویی نزدیک‌تر شده‌اند.

تا به حال تلاش‌های زیادی برای درمان دارویی اختلال کارکرد جنسی زنان به عمل آمده است، اما در اغلب موارد این تلاش‌ها ناموفق بوده است.

اکنون شرکت فایزر سازنده ویاگرا اعلام کرده است نمونه اولیه جدیدی از یک دارو را ساخته که امیدوار است اختلال کارکرد جنسی زنان را درمان کند. این دارو که پژوهشگران آن را روی خرگوش‌ها امتحان کرده‌اند، با افزایش جریان خون به دستگاه تناسلی خارجی، برانگیختگی جنسی را تشدید و زمان آن را طولانی می‌کند. البته این دارو برای همه انواع اختلال جنسی زنانه موثر نیست، زیرا افت جریان خون تنها یکی از هزاران دلیل اختلال کارکرد جنسی در زنان است.

به گفته کارشناسان، داروی جدید نزدیک‌ترین دارو به ویاگرا برای زنان است.

بر خلاف مردان که در آنها نعوظ نقش اصلی را در سلامت جنسی دارد، در زنان برانگیختگی جنسی تنها یک بخش از چرخه پیچیده جنسی به حساب می‌آید.

پژوهشگران این دارو را در خرگوش‌های ماده امتحان کردند و نتیجه این بود که این دارو فرآیند طبیعی جنسی را با تشدید برانگیختگی جنسی ایجاد کرد. این دارو با مهار آنزیمی در بدن که جریان خون به ناحیه تناسلی را تحت کنترل دارد، می‌تواند جریان خون به دستگاه تناسلی را افزایش دهد و برانگیختگی جنسی را تشدید کند.

 

چرا جریان خون این همه مهم است؟

هنگامی که زنی از لحاظ جنسی برانگیخته می‌شود، پیام‌های عاطفی و جسمی در مغز به بدن می‌گویند که جریان خون به دستگاه تناسلی را افزایش دهد.

هنگامی که جریان خون کافی به این ناحیه نمی‌رسد، رابطه جنسی دردناک و ناخوشایند می‌شود و ممکن است میل جنسی افت کند. به عبارت دیگر، جریان خون مانند یک کاتالیزور زیستی برای تجربه موفق جنسی عمل می‌کند. این حقیقت که داروی جدید به طور خاص جریان خون را در واژن افزایش می‌دهد، احتمالا باعث می‌شود که این دارو بی‌خطر باشد، زیرا بر دستگاه قلبی ‌عروقی اثری نمی‌گذارد.

 

میل در برابر برانگیختگی

اما آیا پاسخ جنسی یک خرگوش با پیچیدگی عملکرد جنسی زنان قابل مقایسه است؟

به گفته کارشناسان هم بله و هم نه. ده‌ها سال است که از خرگوش ها برای بررسی سلامت جنسی زنان استفاده شده، اما پاسخ جنسی آنها با عملکرد جنسی انسان فقط تا حدودی قابل مقایسه است.

مسیرهای عصبی تحریک جنسی در خرگوش با انسان شباهت دارد، اما کاملا مانند انسان نیست. همچنین نباید تاثیر مغز پیچیده انسان را بر کارکرد جنسی از نظر دور داشت. مشکل جریان خون تنها بخشی از اختلال کارکرد جنسی زنان است.

به گفته کارشناسان، در انسان میل به داشتن رابطه جنسی معادل توانایی برانگیخته ‌شدن جنسی نیست و در اکثریت زنان مبتلا به اختلال کارکرد جنسی، مقصر کاهش برانگیختگی جنسی نیست، بلکه کمبود میل جنسی است.

گرچه داشتن میل جنسی و برانگیختگی آن هم در زنان و هم در مردان مهم است. در مردان تشدید برانگیختگی جنسی در درمان ناتوانی جنسی موفق بوده است. افزایش جریان خون در آلت تناسلی مردان با داروهایی مانند ویاگرا، اختلال نعوظ را درمان می‌کند، اما به کار بردن همین روش در زنان به معنای درمان قاطع مشکلات جنسی آنها نیست.

عوامل متعددی، هم زیستی و هم روانی، در ایجاد میل جنسی نقش دارند. از هر 10 زن یکی دچار کاهش میل جنسی است که به آن «اختلال کم ‌فعالی میل جنسی» می‌گویند و در حال حاضر درمان دارویی  برای آن وجود ندارد، هرچند روان‌درمانی ممکن است به رفع آن کمک کند.

هنوز زمان زیادی مانده است تا زنان مانند مردان با خوردن یک قرص، مشکل عملکرد جنسی خود را حل کنند. اما بر اساس تحقیقات بالا، برای درصد کمی از زنان که اختلال عملکرد جنسی آنها مربوط به کمبود جریان خون به دستگاه تناسلی است، درمان دارویی ممکن است در فاصله زمانی کوتاه‌تری در دسترس قرار گیرد.


ترجمه: دکتر زهرا عباسپور تمیجانی

منبع : ABC News


برچسب ها: چرا جریان خون این همه مهم است؟، پاسخ جنسی، اختلال عملکرد جنسی، ویاگرا، حل المسائل جنسی!!!،  

تاریخ : جمعه چهاردهم مهرماه سال 1391 | ساعت 15 و 49 دقیقه و 42 ثانیه | نویسنده : یــوحــــنا بلیدئی | نظرات
مصرف دارو












داروهای بدون نسخه، داروهایی هستند که شما برای دریافت آن ها نیازی به ارایه ی نسخه ندارید.

این داروها که بر اساس قوانین نظام دارویی هر کشور انتخاب می ‌شوند، به نام داروهای بدون نسخه در داروخانه ‌ها شهرت دارند یا در اصطلاح " داروهای روی پیشخوان " و در اختصار OTC (Over-the-counter) نام دارند.

درباره ی این داروها، توجه به چند نکته مهم برای تمام مصرف ‌کنندگان، لازم است:

1- از مصرف داروها بیشتر از مقدار تجویز شده بپرهیزید. مطلب شایع شده، خوردن قرص در هر وعده (سه بار در روز) است که بعضی‌ ها دو یا سه عدد در هر وعده استفاده می‌ کنند با این تصور که احتمالا اثر بهتری خواهد داشت!

 

2- همواره داروها را دور از دسترس کودکان نگه دارید.

3- داروی شما مخصوص بیماری شما است و دلیلی ندارد که همان اثر را بر بیماری فرد دیگری داشته باشد،‌ بنابراین هرگز داروی خود را برای دیگران تجویز نکنید.

4- نوزادان، اطفال، افراد سالخورده، زنان باردار و شیرده و افراد مبتلا به بیماری ‌های مزمن(مانند فشار خون، دیابت، نارسایی کبدی و کلیوی و...) به عنوان گروه پُرخطر شناخته شده و باید در مصرف داروهای OTC حداکثر احتیاط را به عمل آورند.

5- اگر به علت ابتلا به بیماری مزمنی باید به طور مداوم دارو‌های مشخصی استفاده کنید(مانند قرص‌ های کاهنده فشار خون یا قند خون، داروهای قلب، داروهای ضد سرطان و...)؛ پیش از مصرف هر گونه داروی OTC با پزشک معالج خود و یا دکتر داروساز مشورت کنید. امکان دارد داروی مورد نظر با داروهای مصرفی شما تداخل اثر داشته باشد و به دلیل کاهش یا افزایش آثار آن ها مشکلات جدی به بار آورد.

 6- برای حفظ کیفیت و اثر دارو، آن را در شرایط مناسب نگهداری کنید. شرایط، اغلب  روی بسته‌ بندی دارو قید می ‌شود.

مصرف دارو

 7- در صورت مشاهده ی هر گونه تغییر در کیفیت دارو (رنگ، طعم، بو و شکل ظاهری) از مصرف آن بپرهیزید.

8- بیشتر افراد به دلیل درد و برای تسکین دردهایی مانند سردرد، دندان درد و دردهای عضلانی و مفاصل، تورم و تب، از داروهای مُسکن (بدون نسخه) استفاده می کنند اما لازم است یادآوری کنیم که مصرف این داروها بیش از 10 روز برای بزرگسالان و بیش از 5 روز برای کودکان مجاز نیست. حتما اگر 3 تا 4 روز استفاده کردید، با پزشک یا داروساز مشورت کنید تا خطری پیش نیاید.

9- دارو درمانی در بیماران سالمند نیازمند توجه خاصی است. سالمندان حدود 50 درصد از داروهای با نسخه را مصرف می‌ کنند و اغلب نسبت به واکنش‌ های نامطلوب دارویی حساس ‌تر هستند.  تغییرات در شیوه اثر و جذب داروها، حساسیت گیرنده‌ ها و نارسایی در ثابت نگه داشتن محیط داخلی به دلیل تغییر سن، همگی سبب می ‌شوند که در سالمندان تغییرات وسیعی در پاسخ به داروها پیدا شود.

10- افزایش نسبی چربی در بدن سالمندان سبب افزایش انتشار داروهای محلول در چربی و کاهش انتشار داروهای محلول در آب می‌ شود؛ برای مثال، نیمه عمر داروی دیازپام در سالمندان بالاتر است.

دکتر علی حائری - رییس دانشکده علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی


برچسب ها: نکته هائی درباره داروهای بدون نسخه، داروهای بدون نسخه،  

تاریخ : سه شنبه یازدهم مهرماه سال 1391 | ساعت 17 و 53 دقیقه و 25 ثانیه | نویسنده : یــوحــــنا بلیدئی | نظرات

http://www.sibtayn.com/fa/images/stories/icons/22.gifhttp://www.sibtayn.com/fa/images/stories/icons/22.gifhttp://www.sibtayn.com/fa/images/stories/icons/22.gifhttp://www.sibtayn.com/fa/images/stories/icons/22.gifhttp://www.sibtayn.com/fa/images/stories/icons/22.gif


چگونه از دارو بیشترین اثر درمانی را با کمترین عوارض جانبی به دست آوریم؟ دارو، چه با نسخه پزشک تجویز شود، چه بدون نسخه پزشک قابل دریافت از داروخانه باشد، هرگز بی‌خطر نیست. همواره این احتمال وجود دارد که داروها در کنار اثرات مثبت و درمانی، عوارض جانبی، واکنش های حساسیتی و تداخل با غذاها، نوشیدنی ها و یا سایر داروها را ایجاد کنند.


روش صحیح مصرف داروها



ذکر این نکته بسیار مهم است که کودک، بیمار بزرگسال کوچک شده نیست، به عبارت دیگر هر داروی مربوط به بزرگسال را نمی توان با کم کردن میزان مصرف (دوز) آن به کودکان بخورانید. کودکان معمولا نسبت به مصرف دارو مقاومت نشان می دهند. برای راحت تر شدن کار، بعضی داروها را می توانید با آب یا شیر رقیق کنید و به کودک بخورانید که البته در این مورد حتما با دکتر داروساز داروخانه مشورت کنید.

 

چه مقدار از دارو را باید مصرف کرد؟

مقدار دارویی که بیمار باید مصرف کند توسط پزشک محاسبه و در نسخه قید می شود. تنها کاری که بیمار باید انجام دهد این است که دقیقا مطابق با توصیه پزشک و داروساز، دارو را مصرف کند، یعنی اولا در هر بار مصرف،‌ مقدار داروی تجویز شده را به طور کامل مصرف نماید و ثانیاً طول درمان توصیه شده را به پایان برساند.

 

مصرف داروی تجویز شده

بیمار باید مطابق دستور پزشک داروی خود را به مقدار تجویز شده مصرف نماید، زیرا مصرف کم یا زیاد داروها به نفع بیمار نیست. در صورتی که دارو کمتر از مقدار تجویز شده مصرف شود، ممکن است نتواند عوارض بیماری را علاج کند و در نتیجه زمان بیماری طول بکشد و یا حتی بدتر شود. همچنین بیمار نباید تصور نماید که اگر بیش از مقدار توصیه شده دارو مصرف کند زودتر سلامتی خود را به دست خواهد آورد، زیرا مقدار تجویز شده به میزان کافی است و اگر بیش از اندازه مصرف شود موجب تشدید عوارض جانبی ناخواسته و مسمومیت می شود.

رعایت میزان مصرف دارو، در مورد قرص ها و کپسول ها مشکل زیادی به دلیل ثابت بودن میزان دارو در آن ندارد، ولی در هنگام مصرف مایعات دارویی، بیمار باید دقت داشته باشد که به اندازه تجویز شده مصرف کند. برای این کار باید توجه داشته باشد پیمانه را کاملاً پر از دارو بکند. در مواردی که از قاشق به عنوان پیمانه استفاده شود، باید نوع قاشق را در نظر داشته باشد، چون قاشق های مختلف از نظر حجم با هم متفاوت هستند.

 

چه موقع باید دارو مصرف کرد؟

زمان مصرف دارو و فاصله زمانی هر بار مصرف به طور کامل توسط پزشک مشخص می شود که بیمار باید آن را رعایت کند، زیرا با مصرف یک وعده دارو، مقداری دارو وارد بدن می شود و به مقابله با عامل بیماری می پردازد. بعد از چند ساعت مقداری از آن توسط بدن مصرف و یا دفع می گردد.

در نتیجه مقدار داروی مفید و موجود در بدن کاهش می یابد که با مصرف وعده بعدی دارو، مقدار آن دوباره در بدن افزایش یافته و به مقدار مفیدش می رسد. بنابراین مصرف نکردن دارو در وعده های توصیه شده (عمدی یا غیرعمدی) ممکن است روند دارودرمانی را با شکست مواجه سازد.

بنابراین باید در رعایت فواصل و وعده های مصرف دارو نهایت تلاش به کار گرفته شود و در صورت فراموشی یکی از وعده ها، با داروساز و یا پزشک در مورد نحوه ادامه مصرف دارو مشورت شود تا مشکلی پیش نیاید.

همیشه به خاطر داشته باشید که برای جلوگیری از بروز هر گونه اشتباه، باید دستور مصرف و اثر هر دارو، به طور مجزا و خوانا روی برچسب آن نوشته شود

به پایان رساندن طول مدت درمان

بعضی افراد هستند که با مشاهده اولین علائم بهبودی، داروی خود را خودسرانه قطع می کنند. بعضی دیگر هم با مشاهده اولین عوارض جانبی داروی خود را قطع می نمایند. هر دو گروه کار نادرستی را انجام می دهند، زیرا تنها پزشک است که می تواند تشخیص دهد آیا درمان کافی بوده یا نه.

افرادی که با اولین علامت بهبودی داروی خود را قطع می کنند، در معرض خطرات زیادی مثل بازگشت مجدد (عود) بیماری و یا حتی خطرناک تر شدن آن هستند، مثال بارز در مورد آنتی بیوتیک ها است. در صورتی که طول درمان توصیه شده رعایت نشود بیماری ممکن است با شدت بیشتری عود کند، و بدتر از آن، ممکن است حتی بیماری نسبت به آنتی بیوتیک ها مقاوم شود که در این صورت نیاز به مصرف داروهای قوی تر، هزینه درمان بیشتر و تحمل عوارض بیشتر را در پی خواهد داشت.

داروها معمولاً دارای عوارض جانبی ناخواسته ای هستند که مشاهده این عوارض دلیل نامناسب بودن دارو نیست. تنها کاری که بیمار باید با مشاهده عوارض جانبی انجام دهد این است که موضوع را با پزشک  در میان گذارد. در بعضی موارد ممکن است نیاز به قطع دارو و یا عوض کردن دارو باشد، ولی اغلب موارد نیاز به این کار نیست. تنها موضوع این است که بیمار نباید داروی خود را خودسرانه قطع کند.

 

قطع مصرف دارو

قطع مصرف برخی از داروها نیاز به تمهیداتی دارد. این گونه داروها در صورتی که بلافاصله و به طور ناگهانی قطع شوند، باعث بروز عوارض ناخوشایند در بیمار می شوند، حتی گاهی ترک خودسرانه دارو چند سال درمان را بی اثر می کند و نتیجه زحمات پزشک و بیمار از بین می رود. مثلا قطع ناگهانی داروی صرع (تشنج) می تواند موجب گردد که چندین سال دارودرمانی بی نتیجه شود. این مسئله در مورد داروهای کورتیکو استروئید (کورتون) هم وجود دارد. حتی گاهی در مورد پمادهای جلدی نیز رعایت آن لازم است. بنابراین قطع دارو باید مطابق دستور پزشک باشد.

 

نگهداری دارو

نگهداری داروها نیز جزو مسائل با اهمیت است، زیرا در صورتی که داروها در محل مناسبی نگهداری نشوند، زودتر از موعد خراب می گردند، بنابراین دارو درمانی شکست می خورد. شرایط نگهداری بسیاری از داروها بر روی بسته بندی دارو و یا برگه راهنمای آن ها نوشته شده است.

داروهای یخچالی باید حتماً در یخچال نگهداری شوند، اما باید از یخ زدن آن جلوگیری کرد. بهترین محل برای نگهداری دارو، دور از قسمت یخگیر است. در این موارد باید به این مسئله دقت کنید که داروها را در محلی از یخچال که توجه بچه ها را جلب کند، قرار ندهید. داروهای غیریخچالی باید دور از نور، آفتاب و حرارت نگهداری شوند. محل هایی مثل کابینت هود آشپزخانه محل مناسبی برای دارو نیست. بیشتر داروها  به نور و حرارت حساسند و ممکن است زودتر از موعد خراب شوند و یا حتی به مواد سمی تبدیل شوند.

 

سئوالاتی در مورد مصرف دارو

در مورد داروهای تجویز شده توسط نسخه پزشک (داروهای نسخه‌ای) نخستین گام برای شروع درمانی موثر و بی‌خطر این است که سوالاتی نظیر پرسش های زیر را از پزشک خود بپرسید:

- نام دارو چیست و چه اثری بر بیماری شما دارد؟

- چگونه، در چه زمان هایی و برای چه مدت باید دارو را مصرف کنید؟

- آیا لازم است حین مصرف دارو از مصرف غذاهای خاص، کافئین (در قهوه و چای)، و سایر داروها (چه نسخه‌ای، چه بدون نسخه)، خودداری کنید؟

- آیا بین مصرف دارو باید از انجام فعالیت های خاصی نظیر رانندگی یا استعمال دخانیات پرهیز کنید؟

- اگر در حال مصرف هر نوع داروی دیگری هستید، آیا نسخه جدید، با دارو یا داروهای قبلی شما تداخل اثر ندارد؟

- آیا داروی مصرفی عارضه جانبی خاصی دارد؟ اگر چنین است در صورت بروز آن چه باید کرد؟

- آیا مصرف دارو بر توانایی های جسمی و روانی یا بر شرایط خواب شما اثری خواهد گذاشت؟

- اگر احتمالا یک نوبت مصرف دارو را فراموش کردید چه باید کرد؟

- آیا دستور مکتوبی درباره مصرف دارو وجود دارد؟ (یا حداقل از پزشک یا داروساز خود بخواهید که دستورات مصرف و نام داروها را به طور واضح برایتان بنویسد).

همیشه به خاطر داشته باشید که برای جلوگیری از بروز هر گونه اشتباه، باید دستور مصرف و اثر هر دارو، به طور مجزا و خوانا روی برچسب آن نوشته شود.

 

مواردی که پزشک و داروساز باید مطلع باشد

- اگر به بچه شیر می‌دهید، یا باردار هستید.

- اگر به دارو یا غذای خاصی حساسیت دارید.

- اگر مبتلا به بیماری دیابت، بیماری های کلیوی یا کبدی و یا دیگر بیماری های خاص می‌باشید.

- اگر به طور مداوم از داروی دیگری استفاده می‌کنید.

- اگر برنامه غذایی خاصی دارید، یا از کمک های غذایی خاصی استفاده می‌کنید.

- اگر از دخانیات استفاده می‌کنید...

نوشته :معصومه ایت الهی



تاریخ : دوشنبه دهم مهرماه سال 1391 | ساعت 17 و 22 دقیقه و 47 ثانیه | نویسنده : یــوحــــنا بلیدئی | نظرات


  • paper | فال تاروت کبیر بله خیر | فروش رپورتاژ آگهی دائمی
  • buy Reproduction | buy Reportazh
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات